تجربۀ یک معلم از آموزش جنسی

تجربۀ یک معلم از آموزش جنسی

یادداشت وارده* از الف.میم

شنبه پانزدهم اردیبهشت ۹۷:

سر کلاس بودم و از فردا قرار بود برم مرخصی. دلم طاقت نمی‌آورد نسبت به مسائل پیش اومده تو دستشویی مدرسه بی‌تفاوت باشم و بچه‌های کلاسمو برای یه هفته بسپارم به امون خدا. حین تدریس کتاب ریاضی که شماره ۱۲۳ رو جزء تلفنای ضروری معرفی کرده بود دلمو زدم به دریا و شروع کردم: به خواندن ادامه دهید

Advertisements

نئوجمهوری‌اسلامیست‌های فاشیست

نئوجمهوری‌اسلامیست‌های فاشیست

نقل شده که ماری آنتوانت، آخرین ملکه پیش از انقلاب کبیر فرانسه، زمانی که صدای انقلابیون فرانسه بلند شده بود از کسی پرسید مردم چه می‌خواهند؟ آن شخص پاسخ داد: گرسنه‌اند و نان می‌خواهند. ملکه آنتوانت هم گفته بود: اکنون که نان ندارند چرا شیرینی نمی‌خورند؟! حکایت برخورد اصلاح‌طلبان و اعتدالیون با اعتصاب و اعتراضات کارگری و معلمی تقریبا از همین جنس است با این تفاوت که ملکه آنتوانت از روی ناآشنایی با درد مردم آن مزخرف را گفته بود، اما اصلاح‌طلبان و اعتدالیون با دانش کافی و به قصد تحقیر و تخریب جنبش‌های طبقه فرودست و جلو بردن پروپاگاندای خود مشابه آن حرف را بارها زده‌اند. به خواندن ادامه دهید

رویای عدالتخانه

رویای عدالتخانه

کمتر از دو هفته پیش بود که کاخ سفید مجوز ورود یکی از گزارشگران شبکه CNN به نام جیم آکوستا را باطل کرد. آکوستا دارای سابقه‌ی جدال‌های لفظی حین کنفرانس خبری و طرح پرسش‌های تهاجمی از مسئولین کاخ سفید است. چیزی که در نهایت باعث ابطال مجوز او شد جدالش با ترامپ در یک نشست خبری بود که بسیار خبرساز شد. به همین دلیل چند روز بعد CNN رسما از ترامپ در دادگاه فدرال شکایت کرد. دادگاه به ریاست یک قاضی که خود توسط ترامپ انتخاب شده بود تشکیل شد و وی حکم به بازگرداندن موقت مجوز ورود آکوستا به کاخ سفید داد و کاخ سفید نیز اعلام کرد که مجوز را به او بازمی‌گرداند. به همین سادگی شاهد یکی از حیاتی‌ترین ارکان حکمرانی درست در آمریکا هستیم : استقلال قوه قضاییه. چیزی که برای ما ایرانیان بیش از ۱۱۰ سال است که فقط در حد یک رویا باقی مانده. به خواندن ادامه دهید

رویاهای ملوکانه

رویاهای ملوکانه

هیچ می‌دانستید قرار است تا هفت سال دیگر کشور ایران رتبه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقهٔ آسیای جنوب غربی (شامل خاورمیانه، آسیای میانه، قفقاز، و کشورهای همسایه) را کسب کند؟ بله. سیزده سال پیش مجمع تشخیص مصلحت با تایید مستقیم آقای خامنه‌ای «سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ ایران» را تصویب کرد که طبق آن مقرر شده ایران تا هفت سال دیگر قدرت اول منطقه آسیای جنوب غربی شود. جناب خامنه‌ای اتفاقا اخیرا نیز دوباره رویاپردازی کرده و در ابلاغیه‌ای دستور داده که طبق الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت، ایران در ۵۰ سال آینده باید «میان پنج کشور پیشرفته جهان در تولید اندیشه، علم و فناوری جای گرفته و از اقتصادی دانش‌بنیان، خوداتکا و مبتنی بر عقلانیت و معنویت اسلامی، برخوردار و دارای یکی از ده اقتصاد بزرگ دنیا است.» ما قطعا به این سادگی نمی‌توانیم ۵۰ سال آینده را پیش‌بینی کنیم اما می‌توانیم نگاهی بیاندازیم به دستاورد نظام از هنگام تصویب سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ تا ببینیم این رویاهای ملوکانه تا کنون چقدر به واقعیت نزدیک شده‌اند. به خواندن ادامه دهید

آیا صدام وزیر الجزایری را به قتل رساند؟

آیا صدام وزیر الجزایری را به قتل رساند؟

 ترجمه وارده*: حمیدرضا ابراهیمی

یکی از پرونده های مغفول مانده از جنگ ایران و عراق که علیرغم امکان استفاده از آن بر علیه صدام هرگز بطور جدی مورد کنکاش قرار نگرفت پرونده سقوط هواپیمای وزیر خارجه الجزائر در حین رایزنی بین ایران و عراق بود. بهمین مناسبت اخیرا روزنامه الشرق الاوسط مقاله ای را به قلم عبدالرحمان راشد در این مورد منتشر کرد که متن آن را ترجمه و در ادامه این متن قرار داده ام.

در سال‌های اخیر باب صحبت در مورد چگونگی قتل محمد صدیق بن یحیی وزیر خارجه سابق الجزائر بر اثر سانحه هوایی در منطقه کرد نشین مرز ایران و عراق گشوده شده است. سال‌ها بعد این نکته اثبات شد که حادثه سقوط هواپیما عمدی بوده و به دستور صدام انجام شده است. منبع این خبر وزیر حمل ونقل الجزائر صالح قوجیل بوده است که آن زمان مسئول کمیته حقیقت یاب پرونده سقوط هواپیما نیز بوده است. اما شوک بزرگتر در مورد این حادثه زمانی وارد شد که چند روز قبل خالد نزار وزیر دفاع سابق الجزایر نیز این خبر را تایید کرد. پس از گذشت ۳۶ سال از این حادثه، اکثر بازیگران مرتبط با آن از صحنه روزگار خارج شده اند بهمین علت کسی در صحت این روایت تردیدی وارد نکرده است. ژنرال بازنشسته خالد نزار نه تنها صدام که شاذلی بن جدید رئیس جمهور سابق الجزایر را نیز در این حادثه مقصر میداند، چرا که از نظر او شاذلی بن جدید شواهد و مدارک مرتبط با این حادثه را مخفی کرده بوده است.

شاذلی بن جدید شخص محبوبی میان نظامیان نبود و آن‌ها او را عامل بی ثباتی کشور میدانستند. بهمین علت ارتشیان وی را در اویل دهه ۹۰ میلادی هنگامیکه به اسلام گرایان اجازه فعالیت در عرصه سیاسی را داد از کار برکنار کردند.

هواپیمای حامل بن یحیی علاوه بر او حامل ۱۴ سرنشین دیگر هم بود که کلیه آنان در دم جان باختند. حادثه زمانی رخ داد که هواپیمای حامل بن یحیی به فاصله اندکی از مرز ایران و عراق به سمت آسمان ایران حرکت کرده بود.

بنابر اظهارات رئیس کمیته حقیقت یاب الجزائری پس از پیدا شدن بقایای موشک اصابت کرده به هواپیما مشخص شد که موشک ساخت شوروی بوده است و رقم مسلسل درج شده روی موشک نشان میداد که آن توسط شوروی به عراق فروخته شده است. اطلاعات بدست آمده برای متهم کردن عراق کافی بود، اما این تمایل بین رهبران الجزائر موجود بود تا قضیه را خطای انسانی جلوه دهند، اما خشونت و تند خویی صدام به طور کلی اجازه طرح چنین فرضیه‌ای را از مسئولان الجزائری سلب کرد. بعد از مدتی کوتاه از این حادثه، صدام به الجزائر سفر کرد و مسئولان الجزایری با این توجیه که صدام مهمان آن‌ها است از طرح موضوع نزد وی خودداری کردند. سپس وزیر حمل و نقل الجزایر را به بغداد فرستادند و او هم بدون هیچ مناقشه‌ای مفاد پرونده کمیته حقیقت یاب را تسلیم صدام کرد که در آن به نقش عراق در سقوط هواپیما تصریح شده بود.

کل پاسخ صدام به وزیر الجزائری یک جمله بیشتر نبود، باید روابط خود را با عراق بهبود بدهید.. گویی که قصد داشت این نکته را بازگو کند که آری من او را کشته ام.

سوال مهمتر آن است که چرا صدام میانجی را قبل از میانجیگری برای پایان جنگ به قتل رساند؟ درحالیکه تنها دو سال از مدت هشت ساله جنگ با ایران سپری شده بود. واقعیت این است که صدام به الجزایری‌ها بدبین بود. الجزائر موفق شده بود با میانجیگری خود به مناقشه مرزی ایران و عراق خاتمه دهد و همچنین در پایان مناقشه گروگان گیری در سفارت آمریکا در تهران نقش مهمی ایفاء نماید. اما چرا صدام او را به قتل رساند درحالیکه میتوانست به راحتی درخواست میانجیگری وی را رد کند؟ کسانیکه صدام و خوی مخصوص او را میشناسند میدانند که این نوع رفتار، روش خاص او برای رساندن پیام به مخالفانش بود. صدام میل شدیدی به اعمال خشونت داشت. او صد‌ها نفر از هم حزبی‌ها و دوستان خود از جمله عدنان خیرالله وزیر دفاع، دامادهایش به قتل رساند. همچنین استاندار بغداد را تنها چند ماه بعد از آنکه به وی مدال رافدین اعطاء کرده بود به قتل رساند. صدام در میان کشور‌ها به اینکه فردی مخوف و بیرحم است مشهور بود و خود نیز از این شهرت خشنود بود.

اما اوضاع طبق میل صدام جلو نرفت. مدتی بعد از مرگ او یحیی شکست‌های متوالی او برابر ایران شروع شد و ایرانیان موفق شدند به جنوب عراق نفوذ کنند. بعد از این شکست‌ها صدام درخواست‌های زیادی را برای میانجیگری در جهت پایان جنگ مطرح کرد و حتی حاضر شد قرارداد مرزی الجزائر را بپذیرد، اما نهایتا جنگ شش سال پس از مرگ محمد صدیق بن یحیی ادامه پیدا کرد.

 


* یادداشت‌های وارده، نوشته‌ها و نظرات دیگران است که برای انتشار ارسال شده و لزوما هم‌راستا با نظرات مدیر «در آستانه» نیستند.

همدلی در زمانه‌ی وحشت

همدلی در زمانه‌ی وحشت

سوزان سانتاگ در کتاب «درباره درد دیگران» می‌نویسد: «هیچ ایرادی ندارد که کمی عقب بایستیم و فکر کنیم. همانطور که خردمندان قدیمی گفته‌اند: کسی نمی‌تواند همزمان هم فکر کند و هم دیگران را بزند» سانتاگ این جمله را به این هدف نوشته که بگوید به جای اینکه بی‌درنگ شروع به زدن (فیزیکی) کسی بکنیم، اندکی فرصت به خودمان و دیگران بدهیم، لحظه‌ای عقب بکشیم، تا به کاری که می‌کنیم فکر کنیم. در حمله‌ی تروریستی امروز (۳۱ شهریور ۱۳۹۷) به رژه‌ی نیروهای مسلح در اهواز تاکنون ۲۹ انسان کشته و ۵۷ نفر زخمی شده‌اند. متاسفانه از همان ابتدای انتشار خبر این حادثه خونین، عده‌ای در فضای مجازی (و احتمالا به زودی در روزنامه‌ها و تریبون‌ها و محافل تصمیم‌سازی) شروع به مرزبندی سیاسی و حساب‌کشی کردند. بعضی از این عده حتی برای حفظ ظاهر هم که شده یک تسلیت خشک و خالی هم به خانواده‌های داغدار و متاثر ندادند و مستقیم به امتیازگیری و خط و نشان کشیدن پرداختند. در این میان می‌توان به انبوهی از توییت‌های صاحبان قدرت، روزنامه‌نگاران، و سخنگویان سیاسی اشاره کرد که بلافاصله بعد از حمله تروریستی شروع به برداشت محصول به نفع خود را کردند. درواقع، از ترور و قتل افراد بی‌گناه بهترین استفاده را برای رسیدن به اهداف سیاسی خود استخراج می‌کنند. درست است که وضعیت موجود با آنچه مد نظر سانتاگ بود تفاوت دارد اما مشابه همان منظور را می‌توان اینجا نیز به کار برد: آقایان! خانم‌ها! هیچ ایرادی ندارد نه حتی به جای، بلکه پیش از زدن مخالفان، کمی صبر و همدلی کنیم با بازماندگان. به خواندن ادامه دهید